در فصل چهارم ، از موانع محبّت الهى سخن به ميان آمده است و در فصل پنجم ، نشانه‌ها و ويژگىهاى دوستان خداوند ، گزارش شده است . در فصل ششم ، ويژگىهاى محبوبان خدا و در فصل هفتم ، آثار محبّت الهى بيان شده و عنوان فصل هشتم ، " نزديكى به خداوند " است . باب پنجم : نبوّت خداوند ، به پيامبران فرمان هدايت داده تا در ميان مردمان حضور يابند ، با مردمان باشند و با آنها در آميزند و سخن حق را فراز آورند و بر جان‌هاى آنان ، فرو خوانند و در ژرفاى دلِ كسانى كه ظرفيت كشش آموزه‌هاى الهى را دارند ، جاى دهند . پيامبران الهى ، از ميان مردم و از دلِ توده‌هاى مردم برآمدند و با زبان آنان ، سخن گفتند و حقايق را در نهايت شيوايى و با اخلاص و پيراسته‌جانى بر آنها فرو خواندند . در اين باب ، آن سلسله سخنان و حكمت‌هاى نبوى كه به جايگاه نبوّت پرداخته‌اند ، گزارش شده است ، سخنانى كه از رسالت انبياى الهى پرده برگرفته و چرايىِ صدور فرمان هدايت به آنان را شناسانده است و از ويژگىهاى پيامبران الهى سخن گفته است و سرانجام ، زمان‌شمولى و جهان‌شمولى آيين محمّدى را بيان كرده است . بدين سان ، فصول اين باب با بيان " فلسفه نبوّت " آغاز شده و با يادكرد تنى چند از پيامبران الهى قبل از اسلام ، چونان : آدم ، ايّوب ، شعيب ، موسى و عيسى عليهم السلام ادامه مىيابد و آن گاه ، در فصل سوم ، سخن از رسالت محمّد صلى اللّه عليه و آله است و دلايل نبوّت آن بزرگوار و گواهان بر رسالت آن عزيز و سپس ، جهان‌شمولى دعوت ايشان . نيز گزارش برخى از نامه‌هاى پيامبر خدا به برخى كسان آمده است با محتوايى نشانگر اين حقيقت .